Minimumcriteria Campustraining
Wat is campustraining?#wat-is-campustraining
Een campusboard bestaat uit horizontale houten latjes van verchillende diktes waarop de atleet naar boven “laddert”. Deze specifieke trainingsvorm impliceert een hoge belasting op structuren in de armen, vingers en schouders en vereist bijgevolg voldoende belastbaarheid van de atleet in deze structuren om blessures te voorkomen. In veel klimzalen is een trainingsruimte met campusboard terug te vinden en zijn gemotiveerde (jeugd)klimmers nieuwsgierig om hier op te beginnen trainen. Aan de hand van deze minimumcriteria willen we enkele belangrijke aspecten uitlichten en toelichten bij dij deze trainingsvorm.
Situering van campus training binnen de fysieke ontwikkelingslijn#situering-van-campus-training-binnen-de-fysieke-ontwikkelingslijn
Binnen het opmaken van de fysieke ontwikkelingslijn van het SportKLIMmodel werd samen met coaches en kinesitherapeuten beken wanneer atleten zouden kunnen starten met hangboard en campusboard training en aan welke minimumcriteria ze hiervoor moeten voldoen.
Wanneer atleten voorbij de groeispurt komen kan de intensiteit van fysieke training geleidelijk aan worden verhoogd en kunnen de specifieke trainingsmethoden rond vingerkracht en belastbaarheid van de vingers worden opgebouwd.
Hangboard training wordt in de fysieke ontwikkelingslijn beschreven vanaf de fase KlimDOEL (U17) waarbij atleten zeer gericht in het traject stappen richting (internationale) jeugdcompetities, of kan aan bod komen bij gevorderde recreatieve klimmers in de fase KlimForLife. Belangrijk bij hangboard training is dat er geleidelijk aan wordt opgebouwd aan de hand van een correcte hangtechniek en voldoende basis in vormspanning. Binnen deze opbouw ligt de nadruk op statische hangtraining met een open-hand positie van korte duur en lage intensiteit. Hiermee wordt de belastbaarheid in de vingerstructuren geleidelijk aan opgebouwd zonder onnodig risico’s op overbelasting. Enkel wanneer de belastbaarheid van deze atleten voldoende opgevolgd wordt kan er richting campusboard training gewerkt worden. Training op een campusboard wordt pas beschreven vanaf de fase KlimFOCUS (U19), aangezien hierbij de belasting op de lichaamsstructuren aanzienlijk verhoogt.
De krachten bij campustraining die de vingers belasten zijn explosief, schokkerig en moeilijker controleerbaar. In plaats van statisch gewicht te dragen (zoals op een hangboard), moeten de vingers bij een campusbeweging plotselinge piekbelastingen opvangen tijdens het afzetten, landen en bijpakken. Deze snelle krachtspieken vergroten de druk op pezen, pulleys en vooral op de nog kwetsbare groeischijven bij jongeren. Daardoor ligt het risico op overbelasting, acute blessures en groeischijfbeschadiging aanzienlijk hoger dan bij gecontroleerde hangs op een hangboard.
Balans tussen belasting en belastbaarheid van de atleet#balans-tussen-belasting-en-belastbaarheid-van-de-atleet
Een gezond evenwicht tussen belasting en belastbaarheid is essentieel en moet bij elke atleet gerespecteerd worden. Nauwgezette opvolging door een ervaren coach maakt het mogelijk om nuance te brengen aan de algemene richtlijnen rond hangboard en campusboard door individuele atleten af te toetsen aan deze minimumcriteria. De kalenderleeftijd van de atleet mag nooit het enige uitganspunt zijn van de coach om deze trainingsvormen op te starten. Het is steeds noodzakelijk dat de (jonge) atleet voldoende hoge belastbaarheid ontwikkeld heeft alvorens gecontroleerd met campustraining starten. Campustraining belast de vingers direct en intens, terwijl de vinger-groeischijven tot ± 16 jaar (en soms langer) kwetsbaar blijven. Vinger-groeischijven sluiten gemiddeld pas volledig rond 15–16 jaar bij meisjes en 16–18 jaar bij jongens. Overbelasting (onevenwicht belasting – belatbaarheid) kan leiden tot: groeischijfletsels, chronische vingerpijn, blijvende misvorming of krachtverlies, deze blessures leiden tot een lange periode van klimstop.
Waarvoor dient campustraining?#waarvoor-dient-campustraining
1) Verhogen belastbaarheid
Klimmers die in zwaardere routes en boulders gaan werken of op (internationale)competities hoge piekbelastingen gaan tegen komen moeten daar gericht op voorbereiden. Met deze trainginsvorm kan de belastbaarheid van de vingerstructuren worden opgebouwd door een hoge intensiteitsprikkel aan te bieden aan de atleet. Wanneer hangboard- en campustraining op een verantwoorde manier worden toegepast, kunnen deze een beschermend effect hebben en het risico op blessures verminderen, zolang het evenwicht belasting-belastbaarheid wordt gerespecteerd. Er worden bijvoorbeeld in jeugd competities op hoog niveau (ook bij U15 en U17) al geregeld mini-latjes als grepen gebruikt in boulders of routes. Het is dus belangrijk om competitie atleten hier tijdig en gericht op voor te bereiden. Voor deze specifieke groep van high performance atleten vormt de intensiteit van campusboarding een gecontroleerde en doelgerichte manier om deze specifieke belasting te trainen.
2) Krachtontwikkeling
Snelkracht: no-feet pull-throughs
Statische kracht: lock-offs
Plyometrie: dubbels
Geen van beide punten is echter rechtstreeks prestatiebepalend. Ze maken de atleet in de eerste plaats sterker, maar niet noodzakelijk klimvaardiger. Prestaties hangen binnen de klimsport naast fysieke vorm
